Στους διαδικτυακούς κύκλους, είναι πολύ γνωστό ένα site που κάνει ρεπορτάζ παρωδίες, το theonion.com. Μια από τις γνωστότερες φάρσες του είναι ο νέος φορητός της Apple, που αντί για πληκτρολόγιο έχει ένα περιστροφικό επιλογέα, σαν των ipod. Στο ρεπορτάζ αυτό έχει και δηλώσεις διαφόρων “fanboys”. Περισσότερα, στο video στο youtube.

Στο θέμα μας τώρα, το εν λόγω site έβγαλε μια είδηση, τραβηγμένη όσο δεν πάει, για έναν γκέι νεαρό που στα 14 του χρόνια αποκάλυψε τις σεξουαλικές του προτιμήσεις και οι γονείς δεν έχουν κανένα πρόβλημα, στα 18 του οι γονείς του έχουν αποδεχτεί τη σχέση του με άλλο αγόρι, αλλά έχει ένα σημαντικό πρόβλημα, το οποίο οι γονείς του δεν αποδέχονται: έλκεται από τη χριστιανική θρησκεία. Ολόκληρο το “ρεπορτάζ” εδώ.

Το βλέπει, που λέτε, ο “δημοσιογράφος” του ζούγκλα.τζιαρ, του αρέσει, καθότι πρωτότυπη, τη μεταφράζει, και την ανεβάζει με τη μία στο site, χωρίς να ελέγξει την εγκυρότητά της. Άλλωστε είμαστε όοοολοι πρόβατα και ότι μας δίνουν τα κατεβάζουμε αμάσητα. Ή τουλάχιστον αυτό προσπαθούν να πετύχουν

Λινκ για την είδηση: zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=94983&cid=25       (δε το δίνω ως υπερσύνδεσμο, γιατί μόνο καλό θα του κάνω).

Και ένα screenshot, για όσους δεν προλάβουν να τη δουν (που θα πάει, θα καταλάβουν την “εξυπνάδα” και θα την κατεβάσουν)

Κι εδώ, μικρό το κακό, μιας και η είδηση μας επηρεάζει από ελάχιστα έως καθόλου. Ποιος ξέρει τι διάολο κάνουν με τα πιο σοβαρά θέματα όμως;

ΥΓ Έχω εξαφανιστεί, ξέρω. Αλλά με έχει φάει η εξεταστική, η οποία ξεκινάει από Δευτέρα :(

ΥΓ2 και πολύ σημαντικό: Η ενημέρωση για την βλακεία του ζούγκλα.τζιαρ έγινε από αυτό το θέμα στο TheLab.Gr

Η λύση, τελικά, βρέθηκε από κάποιους ανεξάρτητους προγραμματιστές: RocketDock. Μια πολύ βολική, κι ελαφριά μπάρα, πλήρως παραμετροποιήσιμη, και με πλήθος θεμάτων και εφαρμογών (docklets). Η παραμετροποίησή της είναι πολύ απλή:

Μετα την εγκατάστασή της, κάνουμε δεξί κλικ πάνω της, και από την αναδυόμενη λίστα, επιλέγουμε Dock Settings. Εκεί μπορούμε να ρυθμίσουμε τη θέση της (πάνω, κάτω, δεξιά ή αριστερά στο desktop μας, κ.α.),

το μέγεθός της, τη μεγέθυνσή της

και άλλα, όπως για παράδειγμα το skin που θα χρησιμοποιεί.

Στη συνέχεια, ότι εφαρμογή, φάκελο, ή συντόμευση θέλουμε, το/τη σέρνουμε πάνω στο σημείο της μπάρας, στο οποίο θέλουμε να εμφανίζεται. Εαν τα εικονίδιά μας, δεν έχουμε καλή ποιότητα όταν μεγεθύνονται, τότε υπάρχουν διάφορα sites με free εικονίδια, όπως το iconspedia.com.

Εκεί βρίσκουμε το εικονίδιο που θέλουμε και μας αρέσει, το κατεβάζουμε ως png, σε μεγαλούτσικη ανάλυση (εξαρτάται από τις ρυθμίσεις που έχουμε βάλει για το μέγεθος και τη μεγέθυνση – προσωπικά, τα κατεβάζω στη μέγιστη δυνατή ανάλυση, π.χ. 256×256), και το τοποθετούμε στο φάκελο C:/Program Files/rocketdock/icons (Στα Windows 64 bit, η διαδρομή είναι C:/Program Files/rocketdock/icons).

Στη συνέχεια, κάνουμε δεξί κλικ στην εφαρμογή της μπάρας μας της οποίας θέλουμε να αλλάξουμε το εικονίδιο, επιλέγουμε icon settings. Στο παράθυρο που ανοίγει, επιλέγουμε το εικονίδιο που θέλουμε, και πατάμε ΟΚ.

Με τη χρήση της RocketDock, έχω ένα πεντακάθαρο desktop και όλες οι εφαρμογές που χρησιμοποιώ συχνά είναι άμεσα προσβάσιμες, χωρίς να χρειάζεται να ανατρέχω στην επιφάνεια εργασίας. Μια ιδέα από την επιφάνεια εργασίας μου:

ΥΓ Υπάρχει και αντίστοιχη, εμπορική εφαρμογή, από την Stardock, η ObjectDock, αλλά ποιος ο λόγος να επιλέξεις την εμπορική, αφού η δωρεάν, είναι αφενός δωρεάν, και κάνει σχεδόν τα πάντα;

Παρ’ότι χαλαρή και γενικά ευχάριστη η χθεσινή μέρα, 2 εικόνες μου έχουν καρφωθεί στο μυαλό:

Ο άστεγος κύριος που κοιμάται σε ένα παγκάκι στον Εθνικό Κήπο

Και η κυρία που στεκόταν ακίνητη παρακολουθόντας τους τσολιάδες μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη

Τελικά, μήπως δεν είναι για όλους τα Χριστούγεννα;

Α ρε γιαγιάκα, τι σου κάνανε τα άτιμα τα χρόνια :(

ΥΓ. Προφανώς ο κύριος, υπολόγιζε ότι 2 Δεκεμβρίου θα έχει πάρει τη σύνταξη, οπότε όλο το ποσό που ζήτησε θα υπήρχε διαθέσιμο.

ΥΓ2. Αφού τα πήρε κι έφυγε, χωρίς να τη χτυπήσει, πάλι καλά

Βέβαια, αν η εν λόγω καλλιτέχνιδα (???), ανέβαζε το τραγούδι σε κάποιον tracker, και είχε ένα donation link σε paypal λογαριασμό, είναι σίγουρο ότι θα έβγαζε περισσότερα, και σε λιγότερο από 5 μήνες.

Τα έλεγε κι ο Βαλάντης πριν μερικά χρόνια, αλλά ποιος τον άκουγε:

“Οπότε μάλλον μας περνάνε για χαζούς
Η πειρατεία και καλά κάνει κακό στους μουσικούς
Όχι, λάθος, στις πολυεθνικές κάνει κακό
Αλλά στο κάτω κάτω τώρα ποιος νοιάζεται γι’ αυτό”

Προσωπικά, προτιμώ να τα δώσω απ’ευθείας στον καλλιτέχνη [να πάω σε live, π.χ.], και οι δισκογραφικές να πάνε να φουντάρουν.

Ως εμπειρία ήταν κάτι το τελείως καινούριο για εμένα. Παρ’ότι είμαι Κεφαλονίτης (και δε δέχομαι αμφισβήτηση σε αυτό :P ), είμαι μεγαλωμένος στην Αθήνα, οπότε ποτέ δεν ήμουν Νοέμβριο στην πατρίδα για να μαζέψω ελιές. Τα 4 πρώτα χρόνια στη σχολή είχα εργαστήρια, οπότε δεν υπήρχε δυνατότητα να φύγω, έτσι έφτασα μόλις φέτος να ασχοληθώ με το ευγενές αυτό άθλημα. Αν και δεν είναι εύκολη δουλειά, αυτό που πραγματικά με ζόρισε ήταν το να ξυπνάω 7 και μισή, να φεύγω 8, και να γυρνάω σπίτι στις 5. Με αποδιοργάνωσε τελείως. Το θετικό, όμως, ήταν ότι αυτές τις 9 ώρες έκανα κάτι που δεν απαιτούσε σκέψη. Πολύ αναζωογόνητικό αυτό το πράγμα, καθώς έχω αγχωθεί τόσο με το να τελειώσω τη σχολή, που ακόμη κι όταν πέφτω για ύπνο σκέφτομαι τα μαθήματα :?

Δυστυχώς, δεν μπόρεσα να βγάλω φωτογραφίες από το μάζεμα [όπως ζήτησε ο Φώτης]. Η μόνη φωτογραφία [8 ήταν βασικά] που έχω από αυτήν την απόδραση, είναι το πανόραμα που έβγαλα από το πλοίο στην Κυλλήνη, λίγο πριν ξεκινήσει

Τότε, δεν ήξερα γιατί το έκανα αυτό. Απλά το είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο (το εγχειρίδιο των μικρών εξερευνητών :oops:). Πλέον, με τα λίγα που ξέρω από φυσική και μαθηματικά, ξέρω το γιατί:

Το φως, όπως είναι γενικά γνωστό, ταξιδεύει με ταχύτητα περίπου 300.000χλμ το δευτερόλεπτο. Αυτό σημαίνει ότι για να κάνει μια βόλτα γύρω από τον Ισημερινό (~40.000χλμ), θέλει περίπου 13 εκατοστά του δευτερολέπτου (0,13333… sec). Είναι προφανές, όμως, ότι για να τον βλέπουμε, δεν μπορεί να έχει πέσει τόσο μακριά. Επομένως, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι από τη στιγμή που πέφτει ο κεραυνός, μέχρι τη στιγμή που τον βλέπουμε, ο χρόνος είναι αμελητέος. Τι γίνεται όμως με τον ήχο; Ο ήχος, στον αέρα, διαδίδεται με ταχύτητα περίπου 330 μέτρα το δευτερόλεπτο. Αρκετά αργά (1.000.000 φορές πιο αργά από το φως). Εκμεταλλευόμενοι αυτή τη διαφορά στην ταχύτητα, μπορούμε να υπολογίσουμε πόσο μακρυά έπεσε ο κεραυνός, απλά μετρώντας το πόσα δευτερόλεπτα άργησε να ακουστεί η βροντή, και πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των δευτερολέπτων με το 330 (την ταχύτητα του ήχου). Η απόσταση που υπολογίζουμε είναι σε μέτρα.

ΥΓ Ναι, ξέρω είναι ανούσια δραστηριότητα το να κάθεσαι να υπολογίζεις που έσκασε ο κεραυνός, αλλά όταν δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις -όπως π.χ. αν δεν έχεις ρεύμα-, ασχολείσαι και με αυτό :P

ΥΓ2 Τώρα, αν είστε έξω και νιώθετε τα μαλλιά σας να σηκώνονται (σαν από στατικό ηλεκτρισμό), μάλλον η βροντή από τον επερχόμενο κεραυνό θα ακουστεί μαζί με τη λάμψη (ο κεραυνός θα σκάσει εκεί δίπλα). Λένε ότι σε τέτοια περίπτωση, ξαπλώνουμε κάτω και προσευχόμαστε στο θεό που πιστεύουμε (ή που θα πιστεύουμε όταν ξανασηκωθούμε :P). Δεν τα έχω δοκιμάσει, όμως, και ούτε το θέλω :D

Φωτογραφία από τον Janpirnatphoto